Mercier in The States

Het vervolg,

Nou na een week de zilveren Chrysler 300 te hebben gehad, hebben we deze maar weer omgeruild voor een Buick Lacrosse 2010 omdat de Chrysler echt ontzettend veel benzine gebruikt. Nu is de benzine hier niet duur maar toch.

Tje en ondertussen moesten we natuurlijk ook zoeken naar een auto voor onszelf, na een paar weekenden flink zoeken hebben we er uiteindelijk een gevonden, een Mazda CX-7 zilvergrijs van 2008. Heel gaaf en we zijn er megablij mee.

Dus zo kon Ron lekker een weekje zelf met de auto naar het werk en hoefde ik hem niet te brengen en halen HEERLIJK kan ik je zeggen

Laughing

Ondertussen hebben we de 19e December de sleutel van ons paleisje gekregen, en op de 22e kwamen onze meubeltjes aan. Oh wat een feest wat waren we allemaal blij. Elke doos was weer een cadeautje om uit te pakken, wat zal er nu weer inzitten. Heerlijk de kinderen genoten met volle teugen. Hun kamertjes werden in elkaar gezet, en hun fietsen kwamen uit de vrachtwagen. Ze sprongen rond van blijdschap GEWELDIG om te zien zulke blije koppies.

Natuurlijk na dat alles uit de vrachtwagen was, gelijk de kerstboom opgezocht, naar de winkel gegaan om kerstverlichting te kopen en een 2e kerstboom voor in de voorkamer. En opzetten maar. Heerlijk de kinderen wilden in de voorkamer graag een boom met allerlei gekleurde ballen. Nou die hebben we gekocht, allemaal onbreekbaar en laat ze maar knoeien met z'n drietjes. Ze hebben zich prima vermaakt met z'n drietjes. Zo kon mama nog even verder met het uitpakken van dozen in de keuken.

Toen papa thuiskwam was het al aardig versierd aan de Crystal Reef ct. Hij vond het helemaal gezellig. Nou nog een kerstboom in de woonkamer opzetten en ons huisje is KERSTPROOF.

S'avonds hebben we hier lekker pizza gegeten op de grond want we hadden nog geen borden en bestek en dergelijke, maar wat een lol hebben we gehad.

Opkerstavondsamen met Ron de kerstboom voor in de woonkamer opgezet en daarna lekker met z'n allen hier geslapen. En eerste kerstdag heerlijk begonnen met Croissantjes uit de oven en warme broodjes. MMMMMMMMM wat genieten na 5 weken in een hotel te hebben gezeten.

Daarna naar de woonkamer waar er voor de open haard een cadeautje lag van de kerstman voor de kids. Een echte Wii wat waren ze blij ze moesten er van huilen. 'hoe weet de kerstman nou dat wij een Wii willen hebben, en we hebben toch al cadeautjes gehad van Sinterklaas in Nederland. Tja Santa Clause zal jullie wel zo lief hebben gevonden dat hij jullie alsnog een Wii heeft gegeven.

Laughing
Tongue out
Laughing

En na de kerst lekker een paar dagen helemaal niks, ja dozen uitpakken, maar das alleen maar fijn, heerlijk al je spullen weer terug.

En toen oud en nieuw, wat een giga tegenvaller zeg, we hadden een collega van Ron samen met zijn vrouw en kinderen uitgenodigd om bij ons te komen, zij hadden ons zo goed opgevangen toen wij aangekomen zijn en we hebben er een paar keer lekker gegeten en demeiden kunnen heel goed overweg met hun jongens Grant van bijna 9 jaar en Griffin van 6 jaar.

Eerst lekker gekookt, gebakken aardappeltjes met broccoli , doperwtjes met worteltjes en een héérlijk varkenshaasje. En als toetje natuurlijk IJS.

We hebben genoten, tegen 21:00 gingen nadat we wat vuurwerk hadden afgestoken de familie weer naar huis omdat de jongens bekaf waren. Dus gezellig met z'n viertjes (Luc lag lekker in zijn Cars bedje) wachten tot 00:00 en toen kwam het !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

NIKS, HELEMAAL NIKS, geen vuurwerk, niet gezellig met de buren op straat (mis jullie MANNAGRASLAAN) het was hier volledig uitgestorven VRESELIJK. dus om 00:45 van ellende maar naar bed gegaan pfff wat een zware tegenvaller zeg. Dit gaan we volgend jaar toch echt anders aanpakken.....

En toen 4 januarieindelijk naar de neurochirurg want ik heb al een week of7 vreselijk pijn in mijn linkerbeen en een beetje in de rug.Toen wij nog in Enschede waren had ik al een aantal keren fysiotherapie gehad voor mijn rug, en volgens de fysiotherapeut was het gelukkig geen hernia, en ik moet je zeggen zo voelde het ook absoluut niet. Maar na aangekomen te zijn in het Hotel werd de pijn steeds erger en op een gegeven moment was het niet meer in mijn rug maar had ik vreselijke zenuwpijn in mijn linkerbeen. En ja toen was het voor Ron en mij wel duidelijk. Er zat weer een Hernia, nou toen maar eens wat dokters opgezocht (je hoeft hier niet eerst naar een huisarts maar kunt gelijk naar een specialist) die hier een beetje in de buurt zaten.

En maar eens een afspraak gemaakt voor 4 januari, nou moet je even weten dat ik inmiddels bijna niks meer kon, niet meer fatsoenlijk lopen, liggen of zitten. Dus de Neurochirurg heeft na dat ie mij binnen zag strompelen een aantal tests gedaan en toen was het al vrij snel duidelijk, gaat u maar een MRI maken en kom dan maar weer terug, op dinsdag een MRI gemaakt opdonderdag weer terug naar de Neuro.

Nou die was niet zo blij met wat hij zag het was weer een mega hernia op dezelfde plek als de eerste keer alleen zaten de zenuwen voor meer dan 70% bekneld. Toen gaf hij ons de optie om op vrijdag een Steroïde injectie te gaan halen, wij zagen er niet zo veel heil in maar ja wij zijn natuurlijk ook geen artsen. Hij zei ' ik heb mensen met ontzettende grote Hernia's gezien en dat ging weer over dmv de injectie' dus ja baat het niet dan schaad het ook niet en op een operatie zat ik natuurlijk ook niet echt te wachten. Maar helaas na een week gewacht te hebben om te kijken of de spuit iets gedaan had bleek helaas dat ie niks had gedaan. Dus weer terug naar de neuro. tja en daar werd al snel duidelijk dat er echt weer geopereerd moest worden, ik kon kiezen voor dezelfde operatie als 3 jaar geleden, met de kans dat ik over een jaar of 3 weer aan de beurt zou zijn, of ze zouden het vast gaan zetten met schroeven en platen (fusion), met het nadeel dat er dan een revalidatieperiode van 3 - 6 maand aan vast zat. Maar je zult wel begrijpen dat ik er geen zin in had om over een aantal jaar weer onder het mes te gaan, dus hebben we gekozen voor de fusion,

En we hebben mijn ouders voor 6 weken over laten komen om voor mij en de kindjes te zorgen, en ik moet je zeggen die sprongen een gat in de lucht. Dat ze voor 6 weken konden komen. Dus ik ben 27 Januari onder het mes gegaan en sinds afgelopen zaterdag weer in huis. Maar wat een ontzettende tegenvaller, en wat vreselijk veel pijn heb ik gehad echt verschrikkelijk. Na de operatie heb ik vreselijk veel last gehad van spasmen van de rugspieren en ik heb werkelijk gevraagd of zeme niet in slaap konden brengen zo'n pijn. Maar nu gaat het elke dag een beetje beter, zaterdag kon ik nogniet een mijn haren kamen, lenzen indoen of wat dan ook, en nu ben ik vanmorgen alweer alleen onder de douche geweest. Dus we gaan vooruit maar ik ben erg beperkt.

Oh ja Ron heeft op zijn verjaardag nog een mooi cadeatutje voor zichzelf gekocht namelijk een Mercedes Benz 230 sportcoupe echt heel gaaf en hij is er vreselijk blij mee, net een klein kind hihi.

Dit was ons avontuur tot nu toe, ik zal proberen om het zoveel mogelijk bij te houden, maar het is ons gewone leventje en de hectiek is nu wel een beetje achter de rug denk ik (hoop ik) dus het kan even duren voor er weer wat nieuws opstaat. Maar jullie lezen het vanzelf wel weer. Ik ga nu eerst even lekker genieten van het feit dat papa en mama er zijn voor de komende 6 weken heerlijk.

Het is alweer weekend, de tijd vliegt maar gelukkig ga ik met sprongen vooruit, ik kan al flink een tijd uit bed zijn alleen zitten is een flinke straf en dat kan echt niet langer dan een half uurtje. Dan moet ik weer even lopen of liggen. Maar het schiet op.

Papa en mama beginnen ook aardig hun draai te vinden hier, ze pakken de auto en gaan natuurlijk gewapend met een navigatiesysteem op pad om boodschappen en dergelijke te doen. En oh ja we hebbenbrood gevonden wat wel aardig op het Nederlandse lijkt het is Honey wheat brood. Maar boter vinden voor op brood is nog steeds moeilijk. Hadden we eerst een winkel waar ze roomboter verkochten, hebben ze het uit de schappen gehaald, dus als iemand nog tips heeft voor boter op brood dan héél graag. Want we hebben nu een soort braadboter op het brood maar dan zonder zout. Niet errug lekker kan ik je verzekeren.

Maar verder mogen we niet klagen, het weer word ietsje beter en af en toe komt er een waterig zonnetje door. Morgen komt de tuinman (ahum hoezo degelijk) Maar ja wat wil je dan ook we kunnen deze hele lap niet gewoon met een handgrasmaaiertje doen. Dus vandaar de tuinman.

En dan maar eens kijken wat het weekend ond brengt, nu is het eerst tijd voor een bakkie koffie. Tot schrijfs voor de volgende keer.

Vanaf het begin

Even een klein blogje over hoe het hier gaat in het verre Houston.
Allereerst de verhuizing, wat een gedoe zeg, die mannen hebben binnen no-time je hele hebben en houden ingepakt. Voor je het weet zit je zelf in een kartonnen box en weg ben je

Tja en daar sta je dan in een compleet leeg huis gezellig te kletsen met de buurtjes en het afscheid maar uit te stellen bah bah bah heel raar.
Dag huis, dag straat, dag lieve buren hopelijk tot over 4 jaar allemaal.
En dan het afscheid thuis, daar schrijf ik niks over want de meesten van jullie kunnen wel nagaan hoe dramatisch dat was.

Dus helemaal vol bepakt en bezakt op naar het Van der Valk hotel op schiphol.
Daar aangekomen een gigagrote kamer met 2 KINGSIZE bedden een voor Ron, mij en Luc en een voor de meiden samen. Ze vonden het fantastisch. Lekker springen op het bed oh ja even voor de duidelijkheid dit was om 23:00 's avonds.
Dan 's morgens om 06:00 eruit lekker het aller allerlaatste nederlandse ontbijtje en dan met een pendelbus naar schiphol.
Daar direct kunnen inchecken en op naar de shop's.
De meiden keken hun ogen uit, wat een winkels, en wat veel mensen 'gaan die allemaal vliegen mama'ja echt waar allemaal lieve schat.

Dan 10 uur in een vliegtuig zitten, maar wat hebben ze het goed gedaan echt superformidastischmegagoed hoor kids ik ben trots op jullie.

Daar zijn we dan in Houston whoehoe Texas here are the Mercier's So watch out.
Dan de auto ophalen, dat moest natuurlijk wel een megabak worden anders konden natuurlijk nooit al die koffers erin. En een megabak was het een chevrolet surburban vet gaaf de meiden schreeuwden het uit, wauw is dat onze auto.
Toen eerst langs ons huis gereden, weer geschreeuw waaaaaauuuuuuww wat een groot huis papa en mama.
En toen even langs de school van de meiden, ook al zo megagroot. Man alles is hier groot. Zoals ze hier zeggen 'everything is bigger in Texas'well it is.
Daarna lekker naar het hotel om de boel een beetje uit te pakken. Mam hebben we echt een eigen kamer met 2 !!!!! tweepersoonsbedden. Ja dames dit is jullie kamer voor de komende paar weken. Ik denk niet dat ze er ook maar enig probleem mee zullen hebben haha.
Daarna gauw even wat eten, Luc is inmiddels in slaap gevallen op het bed, hup in de kinderwagen getild in de auto en op naar de ja hoor Mac donalds,
en ja ook hier geld, groot, groter, grootst, en niet te vergeten MEGAGROOT.

Eerst een weekje ff lekker bijkomen van alle stress van de afgelopen tijd en wennen aan het tijdsverschil. Lekker veel geshopt en alles goed bekeken.

Daarna Maandag 30 november de meiden opgegeven voor de school, nou ja opgeven. Ze mogen nog niet beginnen want, ze hadden in Nederland niet alle gegevens netjes op de kaart gezet wat betreft de vaccinaties er stond alleen
de maand en het jaartal.

Maar hier wilden ze perse de precieze datum weten, tja ff gebeld naar Nederland maar ook hij wist het niet dus of de meiden dan maar even 4 !!!!!! vaccinaties pp wilden halen

Je snapt het al BRULLEN. Maar wat wil je dan ook 4 stuks zeg.
Maar goed als ze nu nog ziek worden dan snap ik het ook niet meer.

Daarna de meiden ff flink verwend met nieuwe schoolspulletjes en allebei een nieuwe rugzak.
Natuurlijk moesten de schoolkleren ook nog gekocht worden. Allebei een zwarte broek, met een rood en wit poloshirt.


Dinsdag 1 December 2009, de allereerste schooldag voor de meiden op hun nieuwe school. Zenuwachtig dat ze zijn, maar meiden ik ben suer, supertrots op jullie you did a great job this day.
Ze vonden het geweldig en hebben allebei al vriendinnetjes gemaakt. Ze hebben ook allebei een hele aardige meneer en juf.

Fabiënne heeft Ms. Wang en Maryse heeft Ms. Daniël en Mr. Brown.

Ze hebben zich prima vermaakt vandaag, gelukkig maar. Meteen huiswerk meegekregen dus direct aan het werk samen met mama.

Woensdag 2 December 2009,
DE vuurdoop voor mij, heb ik net Ron naar het werk en de meiden naar school gebracht ben net de hoek om bij school op de terugweg naar het hotel houd de auto ermee op. Kun je het je voorstellen 08:15 in de morgen spitsuur op de highway. Sta je met pech, en niemand maar dan ook helemaal niemand die stopt hé stelletje grrrrr pas op het moment als ik na een half uur Luc uit de auto haal om dan maar bij de auto weg te gaan en deze te laten staan. Komt er een zeer vriendelijke meneer aangereden en vraagt of ik hulp nodig heb. Ik tussen mijn tranen door in het engels vertelt wat er aan de hand is. Dat dit een huurauto is en ik nog maar een week uit nederland ben en mijn man niet kan bereiken.
Toen heeft die man voor mij het verhuurbedrijf van de auto gebeld en inmiddels kwamen er ook 2 politieauto's aanrijden. Gelukkig was iedereen toen erg behulpzaam en na 45 minuten heeft een agent mij met Luc samen naar het Hotel gebracht waar ik nu nog steeds zit te wachten tot er iemand de auto op komt halen en een nieuwe komt brengen, want ik zal toch echt over 3 uurtjes de meiden weer op moeten halen.

Word vervolgd.

Het vervolg
Ik heb een nieuwe Chrysler 300 dezelfde als de zwarte die we eerst hadden, maar dan nu in het zilveren. So everything is allright now.
Ik kan zo over een uurtje lekker de meiden weer ophalen en dan ff een paar boodschapjes doen, eens even kijken welk brood we nu weer gaan proberen want we hebben nog steeds geen lekker brood gevonden helaas.
Maar we geven niet zomaar op ik wil en zal lekker brood vinden.

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Ron, Antoinette en de kids